wtorek, 27 sierpnia 2013

Pochodzenie herbaty...


Chińczycy pijają herbatę od 5000 lat. Początki herbaty owiane są legendami, z których najsłynniejsza mówi o cesarzu Shen Nung (wymawiaj: „Szej-Nung” ). Jego przypadkowe odkrycie herbaty legenda określa dokładnie na rok 2737 p.n.e., choć nie jest to udokumentowane historycznie.


Od tysięcy lat Chińczycy spożywają herbatę dla zdrowia i przyjemności. Nie wiadomo, dlaczego zwrócili uwagę na błyszczące, zielone liście Camellia sinensis , ale popularna legenda podaje następujące wyjaśnienie.


Pewnego dnia cesarz Shen Nung miał właśnie napić się gorącej wody, gdy wtem do naczynia wpadło kilka liści z drzewa, pod którym siedział. Zaciekawiony cesarz postanowił skosztować tego niezwykle wyglądającego naparu. Odkrył, że jest on nie tylko wyśmienity, ale i orzeźwiający.


Indyjska legenda przypisuje odkrycie herbaty buddyjskiemu mnichowi Bodhidharmie. Pod koniec siedmioletniego okresu bezsennej kontemplacji był – co zrozumiałe – zmęczony. W akcie desperacji zaczął żuć liście z pobliskiego drzewa, co go natychmiast ożywiło.


Indie są obecnie jednym z największych producentów herbaty na świecie, jednak nie ma żadnych historycznych wzmianek o piciu herbaty w Indiach przed dziewiętnastym stuleciem. Eksperyment Bodhidharmy z żuciem liści, nigdy nie upowszechnił się w tamtych czasach.


Inny (japoński) mit o medytującym buddyjskim mnichu, Bodhidharmie, opisuje jak to sfrustrowany niemożnością odpędzenia snu, rzucił na ziemię swe opadające powieki. W miejscu, gdzie upadły, wyrosły krzewy herbaciane. Ich liście w cudowny sposób ulżyły jego zmęczeniu.


Japonia nie jest ojczyzną herbaty, więc ten mit przynajmniej wyjaśnia jej nagłe pojawienie się na wyspach. Jednak rzeczywistość nie jest tak barwna; na początku dziewiątego wieku przewidujący japoński mnich o imieniu Dengyo Daishi przywiózł ze sobą nasiona herbaty z Chin.


Przypisywana cesarzowi Shen Nung przypadkowo odkryta metoda parzenia herbaty w otwartym naczyniu przeszła próbę czasu. Potrzeba było kolejnych 4000 lat, by dopracować metodę stosowaną obecnie.


Za dynastii Ming (1368–1644), Chińczycy zaczęli moczyć liście herbaty w gotującej wodzie. Po kilku modyfikacjach tradycyjny chiński dzban na wino stał się idealnym imbrykiem.

Zródło food-info.net

poniedziałek, 5 sierpnia 2013

Czy wiecie, że...

Właściwości zielonej herbaty:
  • Ułatwia koncentrację, poprawia pamięć, rozjaśnia umysł (na skutek obecności kofeiny, zwanej teiną, która ma działanie pobudzające lecz w przeciwieństwie do kofeiny zawartej w kawie nie działa gwałtownie, ale długotrwale pobudza.
  • Obniża ryzyko zawału serca i miażdżycy tętnic, zmniejsza ryzyko zakrzepów (ponieważ polifenole zawarte w herbacie osłabiają możliwość odkładania się cholesterolu).
  • Obniża ciśnienie krwi (przedziwdziała tworzeniu się złogów na ściankach naczyń krwionośnych).
  • Służy w profilaktyce nowotworowej (niektóre z polifenoli zawartych w herbacie potrafią hamować oddziaływanie związków odpowiedzialnych za powstawanie zmian nowotworowych).
  • Antyseptyczne działanie - garbniki zawarte w zielonej herbacie mogą zwalczać wirusy i bakterie - wspomaga więc leczenie chorób infekcyjnych (grypy, przeziębienia, biegunki, stanów zapalnych śluzówki jamy ustnej).
  • Antyoksydacyjne, czyli opóźniające efekty starzenia (dzięki obecności antyutleniaczy).
  • Napar z zielonej herbaty sprzyja trawieniu i usuwa uczucie przepełnionego żołądka, na przykład po ciężkostrawnym posiłku (poprzez pobudzenie wydzielania soków żołądkowych).
  • Wzmacnia zęby i chroni przed próchnicą, odświeża oddech (wysoka zawartość fluoru w zielonej herbacie oraz przeciwbakteryjne działanie polifenoli).
Przeciwskazania:
  • Ludzie cierpiący na bezsenność, nerwowość, mający wrażliwy żołądek nie powinni przesadzać z ilością pitej herbaty,
  • Pacjenci z wrzodami żołądka powinni unikać picia zielonej herbaty, ponieważ wzmaga ona wydzielanie soków żołądkowych,
  • Herbatą zieloną nie powinno się popijać leków!

wtorek, 30 lipca 2013

Przechowywanie herbaty

Jeżeli już dokonamy zakupu naszej ulubionej herbaty, musimy pamiętać, że należy ją prawidłowo przechowywać, aby nie straciła smaku i aromatu. Herbata jest bardzo wrażliwa na wszelkie czynniki zewnętrzne. Jeżeli będzie źle przechowywana i będzie pochłaniać wodę z otoczenia może nam po prostu spleśnieć. Jeżeli z kolei ją przesuszymy to może się kruszyć i stracić aromat. Herbata źle też reaguje na obce zapachy. Dlatego też nie powinniśmy jej przechowywać koło np. kawy, ziół, przypraw.

Najlepiej do przechowywania herbaty możemy wykorzystywać szczelne słoje szklane, ceramiczne oraz puszki metalowe. Dobrze umyjmy przed wsypaniem herbaty taki pojemnik i dobrze go wytrzyjmy, aby nie pozwolić na pojawienie się pleśni w suszu. 

piątek, 19 lipca 2013

Parzenie białej herbaty...

Biała herbata jest niezwykle delikatna. Uzyskuje się ją z najszlachetniejszych liści, które nie podlegają procesowi fermentacji. Susz herbaty białej jest niezwykle lekki, dlatego musimy wziąć dwa razy tyle suszu co przy parzeniu np. czarnej herbaty. Woda powinna mieć temperaturę 80 st. Celsjusza. Czas parzenia od 3 do 8 minut. Napar parzony około 5 minut ma najlepsze wartości smakowe i swój unikalny aromat. Białą herbatę możemy parzyć trzykrotnie. Ze względu na bardzo delikatny smak, do parzenia białej herbaty powinniśmy używać naczyń tylko do tego przeznaczonych.

poniedziałek, 15 lipca 2013

Ciąg dalszy o parzeniu zielonej herbaty...

Pamiętajmy, że herbaty bardzo rozdrobnione parzymy krótko. Natomiast te o dużych liściach parzymy zdecydowanie dłużej. Również twardość wody wydłuża czas parzenia zielonej herbaty. Pamiętajmy także o tym, że susz parzony do 3 minut daje napar orzeźwiający i pobudzający. Jeżeli będziemy parzyć napar dłużej to uzyskamy herbatę o działaniu relaksacyjnym. Powodzenia! Pamiętajcie, że eksperymentowanie mile widziane, aby znaleźć swój ulubiony smak herbaty.

niedziela, 14 lipca 2013

Parzenie zielonej herbaty...

Parzenie zielonej herbaty wygląda całkiem inaczej jak czarnej. W ten sam sposób przygotowujemy naczynia. Należy je przelać gorącą wodą. Herbatę zieloną zalewamy wodą o temperaturze od 60 do 90 stopni. . Temaperatura jest uzależniona od gatunku herbaty. Tutaj niezbędnym elementem będzie termometr, który pomoże nam przygotować wodę o odpowiedniej temperaturze. Jeśli jednak nie mamy tego narzędzia to po odkryciu czajnika i odczekaniu ok. 14 minut osiagamy temperaturę 75 stopni C. Już po 3-4 minutach mamy temperaturę 90 stopni C.
Czas parzenia jest uzależniony od gatunku suszu herbacianego. Przeważnie jest to około 3 minut. Potem pamiętajmy, żeby oddzielić susz od naparu, gdyż napój będzie miał goryczkę. I to jest błąd, który popełnia wielu ludzi - pozostawiają listki z naparem. A potem mówią, że im herbata zielona nie smakuje bo jest gorzka w smaku. Herbatę zieloną możemy zalewać kilkakrotnie. Za każdym razem zwiększając czas parzenia.

środa, 10 lipca 2013

Jak parzyć czarną herbatę...

Jeżeli chcemy prawidłowo zaparzyć czarną herbatę to musimy przyjąć 1 łyżeczkę na 150 ml wody. Pamiętajmy, że jeżeli jednak parzymy w dzbanuszku to musimy dodatkowo wsypać jedną łyżeczkę "dla dzbanka" Powinniśmy go przelać także gorącą wodą, zgodnie z tym, co już uprzednio pisałam. Susz herbaciany czarny parzymy od 3 minut. W zależności od:
twardości wody (czym twardsza woda tym dłużej)
jakości suszu (czym wyższa jakość tym krócej parzymy)
rozdrobnienia liści (czym drobniejsze listki tym krócej parzymy)
i w zależności od naszych oczekiwań (czym bardziej pobudzający napój tym krócej parzymy).

Prawidłowo zaparzona czarna herbata powinna mieć na powierzchni pianę. Aromat powinien być intensywny a smak bez goryczy.  Nie zapomnijmy też o własnych upodobaniach. Możemy wsypać więcej lub mniej suszu. Dlatego podczas parzenia możemy trochę poeksperymentować regulując ilość np. wsypywanej herbaty. Pamiętajmy również o tym, że:
- odmiany wysokogatunkowe, zawierające więcej młodych liści ma więcej mocy
- silnie rozdrobniony susz ma ciemny napar, jednak nie jest on bardzo aromatyczny
- prawidłowy napar ma żywą, ale nie ciemną barwę
- aromat powstaje w trakcie parzenia i zachowuje się przez ok. 6 minut, dlatego najlepsza jest herbata tuż po zaparzeniu
 I to by było na tyle o czarnej herbacie